Bu hafta işlediğimiz konu oldukça dikkat çekici ve bir o kadar da keyifli idi diyebilirim. Bu haftanın konusu Durumlu Öğrenme Teorisi‘idi. Şimdi bu blog içeriğinde sizlere bu teorinin sahip olduğu alt yapıdan bahsedenim. Eğitim ortamlarında diğer teorilere göre nasıl farklılıklara sahip olduğundan bahsedeceğim.
Lave öğrenci ve öğretmenlerin farklı öğrenmelere sahip olduğunu ifade etmektedir. Öğrenciler, öğretmenleri tarafından hazırlanan iyi örneklere ve hazırlanmış sembollere maruz kalırlar. Öğrencilerin öğrenme deneyimleri bu şekilde tasarlanmış iken farklı öğrenme süreçlerine maruz kalanlarda bulunmaktadır.
Durumlu öğrenmede öğretmen bir kılavuz, bir uzman ve belki de bir koç görevi üstlenmektedir. Bunun yanı sıra öğretmenin öğrencinin öğrenmesini sağlamak için karışık sürecleri organize etmesi beklenmektedir. Öğrenci tarafından ise durumlu öğrenmede bilgi sahibi olunması gereken bazı noktalar bulunmaktadır. Bir çırak görevi gördüklerini bilmeleri gereklidir. Ek olarak bir uzman gibi de davranmaları gereklidir.
 |
| durumlu öğrenme |
McLellan’ın Durumlu Öğrenme Modeli
Bu model 8 alt başlıkta incelenmektedir. Bunlar; öyküler, yansıma, bilişsel çıraklık, yardımlaşma, birebir yetiştirme, çoklu uygulama, öğrenme becerilerinin bitiştirilmesi ve teknolojidir.
1. Öyküler
Bir konu hakkında bilgi aktarım süreçlerinden biridir öyküleme. Konu hakkında sunulacak olan bilgilerin yer aldığı hikayeler bu noktada önemlidir. Oluşturulacak olan öykülerin herkese hitap etmesi önem arz etmektedir. Durumulu öğrenme için öyküler önemli bir yer tutmaktadır. Hayatımızda karşılaştığımız bazı sorunlar bazı öyküler ile benzerliğe sahip olabilmektedir. Sınıfta öğretmeniz tarafından paylaşılan öykünün aile yaşamamızda yaşanması gibi. Burada hikayeden elde ettiğim çıkarımları günlük yaşamda uygulayabilmektir.
2. Yansıma
Belki de en meşakkatli olan süreçlerden biridir. Çünkü öğrencinin bu noktada oturup düşünmesi gerekmektedir. Öğrendiği bilgileri kendi bilgileri ile kıyaslamalı, deyim yerinde ise onu eleyip tartmalı. En sonda ise kendine ait kendisi has bir bilginin sentezlemesi gerekli. Yansımanın öykülemeye göre biraz daha kompleks olduğunu söyleyebiliriz.
3. Bilişsel Çıraklık
Araştırmalarım neticesinde bilişsel çıraklığın usta çıraklık ilişkisine benzer bir yapıya sahip olduğu ifade edilmektedir. Örneğin tez süresince oldukça farklı ve daha önce bu konu hakkında hiçbir çalışma deneyimi olmayan öğrenci ve danışmanının geçirdiği süreç bir bilişsel çıraklık örneği olabilir. Her ii kişide süreç içerisinde öğrenme deneyimlerini elde eder. Hatta birbirlerinin deneyimlerinden de öğrenirler.
4. Yardımlaşma
Öğrenme yardımlaşma olmadan olamaz. Bu noktada durumlu öğrenme sürecinin en önemli bileşenlerinden biri olarak da yardımlaşma karşımıza çıkmaktadır. Yardımlaşma ile farklı yöntemlerde bulunmaktadır. Örneğin; beraber bir soruna çözüm sağlamak için gerçekleştirilen destek süreci olabilir. Bunun yanı sıra farklı konu hakkında farklı rollere bürüne bir kişinin sağlayacağı da yardımda bu bağlamda değerlidir. 4 ana başlıkta yardımlaşma tanımlanmıştır.
5. Bire Bir Yetiştirme
Bilişsel çıraklık ve bire bir yetiştirme kavramları durumlu öğrenmenin temelini oluşturmaktadır. Bu süreçte öğrenci uzaktan gözlemlenir. Ciddi bir hata yapmadığı sürece öğrenme deneyimini veya sürece müdahale edilmez. Burada öğretmen otorite sahibi olan bir kişiden ziyade yardım eden, yönlendiren uzman ve bir kılavuz görevi görmektedir.
6. Çoklu Uygulama
Öğrencinin öğretmenden olmadan öğrendiği bir şeyi farklı ortamlarda da deneyimleyebilmesidir. Öğrenci bildiği bir şeyin aynısı yapmıyor. Farklı bir yerde ve farklı bir ortamda bunu tekrar deneyimliyor. Bu gibi uygulamalarda öğrencilerin hatalarının bir kötü kayıp olmadığı ifade edilmeli ve onların teşvik edilmesi gereklidir.
7. Öğrenme Becerilerinin Bitiştirilmesi
Burada karşımıza iki farklı beceri birleştirilmesi çıkmaktadır. Birincisi öğrencinin bir uzman yardımıyla kolaydan karmaşığa gidecek şekilde zorluklar ile karşılaşmasıdır. Uzman kişi dikkatli ve sistematik bir şekilde öğrenciye gerekli becerileri göstermelidir. İkincisi ise öğrencilerin sorun çözüme ve bilgi birikimlerini bir alanda sorun çözmeye odaklamalarıdır. Her öğrencinin yaratıcı bir yaklaşımı sunması beklenmektedir.
8. Teknoloji
Burada ise kullanılacak olan video, animasyon ve internet ortamındaki araçlar ile beraber öğrenciye gerçek veya gerçeğe yakın deneyimler sağlanmak amaçlanmaktadır. Örneğin sanal gerçeklik laboratuvarında Antik Yunan şehir hayatının bir simülasyonunu deneyimlenebilmesi buna örnek olarak verilebilir.